دل من هرزه نبود

دل من عادت داشت

که بماند يک جا

به کجا؟

معلوم است

به در خانه ي تو

دل من عادت داشت

که بماند آن جا

پشت يک پرده تور

که تو هر روز آن را

به کناري بزني

دل من ساکن ديوار و دري

که تو هر روز از آن مي گذري

دل من ساکن دستان تو بود

دل من گوشه يک باغچه بود

که تو هر روز به آن مي نگري

دل من را ديدي؟

ساکن کفش تو بود...

يادت هست؟