یاد بگیرید که در رابطه مهرآمیز، یک لطف را دوبار در حق طرفتان انجام ندهید. گاهی ارائه مداوم یک نوع خدمت به معشوق یا معشوقه باعث میشود او دریافت فلان سرویس و خدمت را حق مسلمش بداند و حتی شما را دقیقا به خاطر همان خدمت بخواهد! اگر تا به حال طعم عشق را نچشیده باشید این موضوع که یک نفر دائم در حق کس دیگری ایثار کند برایتان سنگین و غیر قابل هضم میآید... مثل یک پاره سنگ! اما در دلدادگی، تمنای قدردانی از جانب معشوق یا معشوقه، آدم را به دادن ِ بس بیشتر از آنی وا میدارد که انتظارش میرود. و این خطرناک است! در واقع آدمهایی که به این بلا دچار شدهاند به امید آنکه خدمتی ارائه کنند تا دلدار بیشتر دوستشان بدارد، در واقع کاری میکنند تا توجه طرفشان از خودشان به خدمتی که ارائه میکنند جلب شود. با این حساب تصور زمانی که دیگر امکان ارائه آن خدمت نیست واضح است... به قول لابرویر: غم انگیز میشود عاشقی، اگر توانگر نباشی!
