سلام شیرین ترین نازنینم!
حالم خوب خوبان است.
به لطف یار و به دعاگویی تو، حال شمعدانی های مهربان دلم و پرستوهای گوشه ایوان قلبم هم خوب است. هر دم که به یاد تو از خانه بیرون می آیم؛ در هر گام بوی عطر قدم های تو به مشامم می رسد. و در هر کوچه قدم می گذارم از رد پای تو، بهاری بی مانند برای من می روید. بدون شک به هر سمتی تو لبخند بزنی، غنچه های امید و آرزو لب به سخن باز می کنند و شاعرانه ترین سروده های دلتنگی را نثارت خواهند کرد. عزیزترینم! برایم عجیب نیست اگر بشنوم که به سمت هر دیوار بچرخی، پنجره ای می شود به سمت بلوغ مهربانی. راستی! همسایه جدید دلم نهال نخل عاشقی ست که برای رهگذران فال حافظ می گیرد، و شب ها برای ستاره هایی که راه را گم کرده اند، قصه ی تنهایی مرا نقل می کند. همه کس ترینم! مرا ببخش! نامه هایم باید کوتاه باشد. بالهای این قاصدک تاب دلتنگی های مرا ندارند.
